Typhlodromus pyri - Dobroczynek gruszowy

Typhlodromus pyri - Dobroczynek gruszowyDobroczynek gruszowy to drapieżny roztocz zasiedlający różne rośliny. Żywi się szkodliwymi przędziorkami, roztoczami i szpecielami, jednak nigdy nie powoduje szkód na roślinach. Niektóre populacje tego roztocza są odporne na pestycydy i odgrywają ważną rolę w programach integrowanej ochrony przed szkodnikami upraw sadowniczych w Europie, Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii.

Dobroczynek gruszowy występuje naturalnie również w Polsce. Zapłodnione samice zimują w szczelinach kory na krzewach i drzewach. Wiosną stopniowo stają się aktywne, przechodzą ze schronisk zimowych do korony drzewa, żywią się roślinożernymi roztoczami i mnożą. Każda samica zjada średnio ok. 8 dorosłych przędziorków dziennie, czyli 550 przędziorków przez całe swoje życie. Ponadto drapieżniki te mogą żywić się pyłkiem lub grzybami i to pozwala im przetrwać na roślinach nawet wtedy, gdy nie ma tam szkodników. Jesienią samice zaprzestają składania jaj i przechodzą z liści na korę poszukując schronienia. Samce giną.

Jak wprowadzić dobroczynka gruszowego do uprawy?

Samice zimujące Typhlodromus pyri (południowo morawski szczep "Mikulov”) są ukryte w filcowych paskach. Należy je ściśle przywiązać do pni lub gałęzi drzew owocowych lub winorośli, aby umożliwić roztoczom przejście z pasków na rośliny. Każdy pasek zawiera co najmniej 15-20 drapieżników. Im więcej drapieżników zostanie uwolnionych z paska tym lepiej. Jako minimum, zaleca się zawieszenie jednego paska na każdej, co trzeciej winorośli lub na co drugim drzewie owocowym. Najlepszy termin na wprowadzenie dobroczynka to bardzo wczesna wiosna. Po tym jak intordukujemy  drapieżniki do sadu można stosować tylko pestycydy, które są oznaczone dla nich, jako nieszkodliwe lub umiarkowanie szkodliwe.
Drapieżnik jest zdolny do kontrolowania populacji przędziorków i szpecieli w komercyjnych sadach i winnicach, jednak zajmuje to trochę czasu. W zależności od liczby uwolnionych drapieżników dobre wyniki kontroli osiągane są w czasie 2 lub 3 sezonu wegetacyjnego po ich uwolnieniu. Populacja musi się namnożyć. Im więcej drapieżników jest wprowadzonych do sadu, tym wcześniejszej i skuteczniejszej ochrony można się spodziewać.

Dawkowanie:

Jabłonie
1500-3000 paski na hektar, w zależności od wieku i wielkości drzew
•    W młodych lub intensywnych sadach: 1-2 paski na co drugie małe drzewo
•    W starszych sadach z większymi drzewami: 2-3 paski na drzewo

Winnice
Minimalnie 1 pasek na każdą co 3-cią winorośl w winnicy. Szybkie i dobre wyniki biologicznej ochrony uzyskuje się zazwyczaj po zastosowaniu 1 paska na każdą winorośl.

Koppert - Facebook Koppert - YouTube Koppert - Google+ Koppert - Flickr