Zwalczanie

zwalczanie Macrolophus pygmaeus - Dziubałeczek mączlikowySpoglądając na nazwę, można by pomyśleć, że dziubałeczek mączlikowy nie jest naturalnym wrogiem przędziorków lecz mączlików. Nie można jednak dać się zmylić. Ten niewielki pluskwiak ma szerokie spektrum odżywiania. Oprócz mączlików – które preferuje najbardziej – oraz przędziorków, może żywić się również mszycami, jajami motyli, larwami miniarek i wciornastkami. Do rozwoju populacji potrzebny jest mu także sok roślinny. Może mieć to negatywne skutki w przypadku braku innego pożywienia w uprawie i powodować uszkodzenia roślin. Z tego powodu nie jest zalecany np. do gerbery, w której może wystąpić zniekształcenie kwiatów. Jeżeli jedynym źródłem pożywienia jest sok roślinny, rozwój populacji jest powolny. Samice składają znacznie mniej jaj. Aby zapobiec wymienionym uszkodzeniom oraz zapewnić populacji wystarczająco dużo pożywienia zaleca się jej dokarmianie preparatem Entofood, który zawiera wysterylizowane jaja motyli gatunku Ephestia kuehniella.

Macrolophus pygmaeus - Dziubałeczek mączlikowyNimfy, czyli larwy ostatniego stadium z zawiązkami skrzydeł, polecane są szczególnie do zwalczania przędziorka. Przez to, że nie mogą latać, pozostaną w miejscu aplikacji, czyli w ogniskach występowania szkodnika.
Rozwój populacji dziubałeczka zależy nie tylko od rodzaju pokarmu, ale również od temperatury. Niemniej odbywa się on powolnie. Na wyklucie z jaj potrzebne jest ok 10 dni, natomiast na pojawienie się dorosłych, po ostatniej wylince przynajmniej 19 dodatkowych  dni. Dziubałeczek  zatrzymuje rozwój już przy temperaturze 10°C, natomiast 40°C jest śmiertelne dla nimf. Zimują na roślinach w stadium jaja.

Jak wprowadzić dziubałeczka mączlikowego do uprawy?

Rozsypać produkt Mirical na liściach. Wprowadzać minimum 50 drapieżników na jedno miejsce. Jedna butelka wystarcza na 5-6 miejsc introdukcji.
Produkt należy rozkładać w cienkich warstwach (maks. 1 cm grubości) dla ułatwienia uwalniania się dziubałeczka. Ponieważ jest on owadem wielożernym, dawkowanie należy dopasować do gatunku zwalczanego szkodnika. Profilaktycznie przeciwko wielu agrofagom zaleca się wprowadzenie do szklarni, na początku sezonu, 1 dziubałeczka na każdy m2 szklarni.

Mirical

mirical
Cena od: 184,00 zł

Dodaj do koszyka

Mirical nimfy

mirical-nimph
Cena od: 184,00 zł

Dodaj do koszyka

Entofood

entofood-1
Cena od: 119,00 zł

Dodaj do koszyka

Phytoseiulus persimilis - Dobroczynek szklarniowyDrapieżny roztocz, dobroczynek szklarniowy to jeden z najważniejszych wrogów naturalnych przędziorka chmielowca. W 1958 roku został niecelowo przeniesiony na chilijskich storczykach eksportowanych do Niemiec. Po jego odkryciu i zbadaniu stał się pierwszym organizmem pożytecznym wprowadzonym w szklarni. Obecnie jest stosowany w wielu uprawach na całym świecie. Do tej pory jego znaczenie i efektywność nie zmalały.

Dobroczynek szklarniowy preferuje niższe temperatury. Wystarczy 20°C aby populacja dobroczynka rozwijała się szybciej niż populacja przędziorka. Jednak temperatury powyżej 30°C są dla niego szkodliwe. Drapieżne roztocza z tego gatunku nie radzą sobie dobrze z ograniczaniem populacji przędziorka, w suchych ciepłych warunkach. Jeżeli tylko warunki zewnętrzne są dla nich sprzyjające, osobniki dorosłe żerują na wszystkich stadiach rozwojowych przędziorka. Nimfy preferują larwy i jaja szkodnika, natomiast larwy dobroczynka nie odżywiają się w ogóle.

Phytoseiulus persimilis - Dobroczynek szklarniowyJak wprowadzić dobroczynka szklarniowego  do uprawy?

Obrócić butelkę z preparatem Spidex i delikatnie wstrząsnąć.  Rozsypać produkt na liściach lub do pudełek dozujących DIBOX. W uprawach niskich możliwa jest dystrybucja Spidexu mechanicznie, przy użyciu AIRBUG – dmuchawy do rozprowadzania roztoczy w uprawie.

Dawkowanie - Spidex
  dawka (owady/m2) m2/opakowanie odstęp (dni) częstotliwość uwagi
zapobiegawczo 2 1000 21 - -
małe nasilenie 6 300 7 1-2x -
duże nasilenie 20-50 40-100 7 2x wprowadzać wyłącznie w miejscach zaatakowanych przez przędziorki





 

Pozostałości przędziorków zabitych przez dobroczynka zmieniają barwę z brązowej na czarną (w uprawach pomidorów) i są widoczne jako czarne punkty na liściach. Nie należy ich mylić z żywymi, jasnobrązowymi lub ciemnoczerwonymi przędziorkami.

Spidex

spidex
Cena od: 92,00 zł

Dodaj do koszyka

Neoseiulus californicus - Dobroczynek kalifornijskiDobroczynek kalifornijski, mały roztocz, który naturalnie występuje w subtropikalnych rejonach Północnej i Południowej Ameryki, oraz w basenie Morza Śródziemnego jest naturalnym wrogiem różnych gatunków przędziorków.

Rozwój populacji tego pożytecznego przędziorka zależy od temperatury i rodzaju pożywienia. W przeciwieństwie do dobroczynka szklarniowego (wykorzystywanego również do ochrony przed przędziorkiem), dobroczynek kalifornijski toleruje wyższe temperatury i niższe wilgotności powietrza. Doskonale radzi sobie w tak wysokiej temperaturze jak 33°C. W przypadku braku szkodnika, może przetrwać pewien czas, żywiąc się pyłkiem roślinnym. Istotnym jest, że nie powoduje to uszkodzenia roślin w żadnym stopniu. Do szybkiego namnażania niezbędny jest mu jednak przędziorek. Mając wybór, dobroczynek kalifornijski żeruje najchętniej na larwach i nimfach przędziorka chmielowca. O ile samice dobroczynka żywią się wszystkimi stadiami przędziorka, larwy wybierają głównie jaja jako pożywienie, natomiast nimfy jedzą jaja, larwy i nimfy szkodnika.

Jak wprowadzić dobroczynka kalifornijskiego do uprawy?

W zależności od wybranego preparatu istnieją dwa sposoby. Pierwszy polega na zawieszeniu na roślinach saszetek Spical Plus, z których uwalniają się roztocza przez przygotowany otwór. Saszetkę należy trzymać za kartonowy pasek umieszczony u góry - w przeciwnym razie można uszkodzić roztocza.
Drugi polega na rozsypaniu zawartości butelki z preparatem Spical na liściach roślin.

Dawkowanie - Spical Plus
  saszetek/m2 odstęp (dni) uwagi
zapobiegawczo 1/2,5 m2 28-42 -
małe nasilenie 1/2,5 m2 28 stosować razem z preparatem Spidex
duże nasilenie 1/2,5 m2 28 stosować razem z preparatem Spidex

 

Dawkowanie - Spical
  dawka (owadów/m2) m2/opakowanie częstotliwość uwagi
zapobiegawczo 25 1000 - -
małe nasilenie 100 250 1x stosować razem z preparatem Spidex
duże nasilenie 200 125 1x stosować razem z preparatem Spidex

Spical Plus

spical-zakje
Cena od: 97,00 zł

Dodaj do koszyka

Spical

spical-small
Cena od: 167,00 zł

Dodaj do koszyka

Feltiella acarisuga - Pryszczarek przędziorkojadFeltiella acarisuga - Pryszczarek przędziorkojadMała muchówka, pryszczarek przędziorkojad, występuje niemal na całym świecie. Jej larwy żywią się wyłącznie przędziorkami, stąd nazwa wydaje się oczywista.

Rozwój populacji owadów z tego gatunku zależy od temperatury, wilgotności powietrza oraz dostępności pożywienia. W zależności od temperatury całkowity rozwój może skrócić się z 30 do 10 dni. Temperatury powyżej 30°C oraz poniżej 8°C są dla nich śmiertelne. Samice w ciągu swojego krótkiego życia (2-3 dni), składają ok 100 jaj.Feltiella acarisuga - Pryszczarek przędziorkojad Cechą charakterystyczną wszystkich muchówek jest to, że przechodzą przeobrażenie zupełne, larwy posiadają inny rodzaj aparatu gębowego niż osobniki dorosłe. Odżywiają się przez to innym typem pokarmu. Dlatego też tylko larwy pryszczarka przędziorkojada, a nie osobniki dorosłe ograniczają liczebność przędziorka. Dorosłe owady prowadzą nocny tryb życia, w ciągu dnia odpoczywają na spodniej stronie liścia.

Jak wprowadzić pryszczarka przędziorkojada do uprawy?

Zrobić otwór w papierowej pokrywce pojemnika z preparatem Spidend i postawić na wełnie mineralnej lub podłożu. Chronić przed bezpośrednim promieniowaniem słonecznym.
Pozostawić pojemnik w uprawie przez co najmniej 2 tygodnie.

Dawkowanie - Spidend
  dawka
owadów/m2
m2/opakowanie odstęp (dni) częstotliwość uwagi
małe nasilenie 0,25/m2 1000 7 min. 3x wprowadzać wyłącznie w miejscach zaatakowanych przez przędziorki
duże nasilenie 10/m2 25 7 min. 3x wprowadzać w całej szklarni

Spidend

spidend
Cena od: 378,00 zł

Dodaj do koszyka

Typhlodromus pyri - Dobroczynek gruszowyDobroczynek gruszowy to drapieżny roztocz zasiedlający różne rośliny. Żywi się szkodliwymi przędziorkami, roztoczami i szpecielami, jednak nigdy nie powoduje szkód na roślinach. Niektóre populacje tego roztocza są odporne na pestycydy i odgrywają ważną rolę w programach integrowanej ochrony przed szkodnikami upraw sadowniczych w Europie, Ameryce Północnej, Australii i Nowej Zelandii.

Dobroczynek gruszowy występuje naturalnie również w Polsce. Zapłodnione samice zimują w szczelinach kory na krzewach i drzewach. Wiosną stopniowo stają się aktywne, przechodzą ze schronisk zimowych do korony drzewa, żywią się roślinożernymi roztoczami i mnożą. Każda samica zjada średnio ok. 8 dorosłych przędziorków dziennie, czyli 550 przędziorków przez całe swoje życie. Ponadto drapieżniki te mogą żywić się pyłkiem lub grzybami i to pozwala im przetrwać na roślinach nawet wtedy, gdy nie ma tam szkodników. Jesienią samice zaprzestają składania jaj i przechodzą z liści na korę poszukując schronienia. Samce giną.

Jak wprowadzić dobroczynka gruszowego do uprawy?

Samice zimujące Typhlodromus pyri (południowo morawski szczep "Mikulov”) są ukryte w filcowych paskach. Należy je ściśle przywiązać do pni lub gałęzi drzew owocowych lub winorośli, aby umożliwić roztoczom przejście z pasków na rośliny. Każdy pasek zawiera co najmniej 15-20 drapieżników. Im więcej drapieżników zostanie uwolnionych z paska tym lepiej. Jako minimum, zaleca się zawieszenie jednego paska na każdej, co trzeciej winorośli lub na co drugim drzewie owocowym. Najlepszy termin na wprowadzenie dobroczynka to bardzo wczesna wiosna. Po tym jak intordukujemy  drapieżniki do sadu można stosować tylko pestycydy, które są oznaczone dla nich, jako nieszkodliwe lub umiarkowanie szkodliwe.
Drapieżnik jest zdolny do kontrolowania populacji przędziorków i szpecieli w komercyjnych sadach i winnicach, jednak zajmuje to trochę czasu. W zależności od liczby uwolnionych drapieżników dobre wyniki kontroli osiągane są w czasie 2 lub 3 sezonu wegetacyjnego po ich uwolnieniu. Populacja musi się namnożyć. Im więcej drapieżników jest wprowadzonych do sadu, tym wcześniejszej i skuteczniejszej ochrony można się spodziewać.

Dawkowanie:

Jabłonie
1500-3000 paski na hektar, w zależności od wieku i wielkości drzew
•    W młodych lub intensywnych sadach: 1-2 paski na co drugie małe drzewo
•    W starszych sadach z większymi drzewami: 2-3 paski na drzewo

Winnice
Minimalnie 1 pasek na każdą co 3-cią winorośl w winnicy. Szybkie i dobre wyniki biologicznej ochrony uzyskuje się zazwyczaj po zastosowaniu 1 paska na każdą winorośl.

Koppert - Facebook Koppert - YouTube Koppert - Google+ Koppert - Flickr